Hoe worden we minder verdeeld?

Niet door allemaal hetzelfde te denken. Wel door te zien wat verloren gaat zodra we onszelf, elkaar of een standpunt moeten verdedigen.

Portret van Floris van Woudenberg

Verdeeldheid verschijnt in gesprekken, organisaties, technologie en publieke discussies. Ook in onszelf: wanneer we alleen nog kunnen vasthouden aan één verhaal over wie we zijn, wat waar is of wat er moet gebeuren.

Ik onderzoek hoe verschil kan blijven bestaan zonder dat relevante informatie, verantwoordelijkheid of menselijkheid buiten beeld raakt.

Verken de Lens

Wat we verdedigen, verdwijnt gemakkelijk uit beeld.

We worden niet verdeeld geboren. We leren al vroeg wat welkom is en wat niet. Om erbij te horen, geliefd te zijn of ons veilig te voelen, houden we sommige ervaringen, behoeften of vragen op afstand.

Dat patroon verdwijnt niet zodra we volwassen zijn. Het kan kleuren hoe we luisteren, hoe snel we partij kiezen en wat we in een conflict wel of niet kunnen horen. Dezelfde beweging werkt door in relaties, organisaties en systemen.

Een standpunt hebben is niet het probleem. Het wordt lastig wanneer onze veiligheid ermee samenvalt. Dan voelt tegenspraak als bedreiging en wordt onderzoek moeilijker.

De vraag is daarom vaak niet: wie heeft gelijk? Eerst is de vraag: wat probeert hier zichtbaar te worden?

Vier toepassingen

Dezelfde Lens,
vier plaatsen waar het ertoe doet.

01 Mentor Voor mensen die veel zijn gaan zien, maar niet langer vanuit verzet of een vast antwoord willen leven. In gesprek onderzoeken we wat hun waarneming vernauwt en wat een keuze vraagt. De Lens bij de mens die moet handelen. Lees over Mentor → 02 Syntrociety Een samenwerking in opbouw van plekken waar mensen op het land leven, werken en leren. Daar onderzoeken we hoe rollen, consent en gedeeld geheugen informatie in een groep zichtbaar kunnen houden. De Lens in groepen, afspraken en macht. Ontdek Syntrociety → 03 Digital Ik ontwerp digitale producten die zichtbaar maken wat er gebeurt, wie beslist en welke informatie een volgende stap vraagt. Technologie kan ondersteunen, maar neemt menselijke verantwoordelijkheid niet over. De Lens in software, kennis en zeggenschap. Bekijk projecten → 04 Flourish Als Flourish maak ik ruimte voor muziek, ritme en gedeelde aanwezigheid. Op een dansvloer hoeft verschil niet eerst te worden opgelost om samen een ervaring te dragen. De Lens via lichaam, ritme en ervaring. Lees over Flourish →
Boekcover Vrijheid van Floris van Woudenberg, met een verweerde schelp in de vorm van een logaritmische spiraal

Over Floris

Deze vraag komt uit praktijk, niet uit een systeem.

Mijn werk groeide uit verlies en herstel, ondernemerschap, conflicten, gemeenschap, technologie en muziek. Ik presenteer geen definitief model. Ik blijf onderzoeken wat helpt om meer werkelijkheid toe te laten in hoe we kijken, kiezen en samenwerken.

Lees hoe deze manier van kijken ontstond

Van het blog

Alle artikelen